Süryani toplumu anlatıyor: ‘Biz Bu Topraklara Aitiz’

Türkiye ve yurt dışında yaşayan Süryaniler, geçmişte yaşadıklarını, gelecekten beklentilerini, gazeteci Serdar Korucu’nun “Biz Bu Topraklara Aitiz” kitabında anlattı. istos yayın’dan çıkan kitap, hem Türkiye’de, İstanbul, Mardin ve Şırnak’ta, hem de yurt dışında, İsveç, Belçika ve İspanya’da yaşayan Süryani toplumunun üyelerini bir araya getiriyor.

38 isim, Türkiye’deki Süryanileri, Süryanilerin Türkiye topraklarındaki derin ve köklü tarihini anlatıyor. Kendilerinin anıları ve ailelerinden aktarılan tanıklıklarla birlikte…

Kitapta anlatısı bulunan 38 isimden biri, Antakya ve tüm Doğu Patriği, Evrensel Süryani Ortodoks Kilisesi’nin Ruhani Lideri Moran Mor İğnatius Efrem II. Kitabın da adı Serdar Korucu’nun ile CNN Türk’te yaptığı röportajda Patriğin kullandığı bir cümleden alıyor: “Biz Bu Topraklara Aitiz…”

Antakya ve tüm Doğu Patriği, Evrensel Süryani Ortodoks Kilisesi’nin Ruhani Lideri Moran Mor İğnatius Efrem II: “Kimse evini terk etmek istemez, biz bu topraklara aitiz”

“CUMHURBAŞKANIMIZIN KİLİSEMİZİN TEMELİNİ ATTIĞI GÜNLERE GELDİK”

İstanbul, Ankara ve İzmir Süryani Ortodoks Cemaati Ruhani Reisi ve Patrik Vekili Metropolit Mor Filüksinos Yusuf Çetin: “’Acaba bir gün Vali de bizi ziyarete gelir mi?’ dediğimiz günlerden Sayın Cumhurbaşkanımızın kilisemizin temelini attığı günlere geldik.”

Mardin ve Diyarbakır Metropoliti Mor Filüksinos Saliba Özmen: “Süryanilerin gidecek başka ülkesi yok. Bize buradan başka her yer gurbet.”

Sait Susin: “Doğruyu söylemek gerekirse son 22-23 yılda hayal bile edemeyeceğimiz adımlar atıldı.”

“BİZE SAHİP ÇIKAN BİR HÜKÜMET VAR”

Kenan Gürdal: “Bugün bize sahip çıkan, haklarımız için geri adım atmayan bir hükümet var.”

Emanuel Abacı: “Dükkânın önüne pankart çekmişler. ‘Ya Kıbrıs’ın yarısı ya Bıtrıs’ın karısı.’ Babamın adı Bıtrıs…”

Semra Abacı: “Bir Süryani kız kaçırıldığında bütün şehir felç oluyordu. Korkunç bir şeydi. Ve babamın altı kızı vardı.”

Lolita Asil: “Kimse doğduğu toprakları terk etmek istemez. Hele bir eviniz bir iziniz kalmışsa o topraklar bir gün sizi mutlaka çeker.”

Yusuf Türker: “Uzun karanlık yıllar geçirdik. İnsanlar gitti. İş yerleri kapandı. Sık sık kışkırtmalar oldu.”

Münir Üçkardeş: “Bizlerdeki duygusallık çocuklarımızda yok. Her Mardin’e gittiğimde ağlıyorum.”

Yusuf Basmacıoğlu: “O taş duvarlara dokunduğum zaman şunu hissediyorum, ben oraya aitim.”

Gülcan Diril: “Annemizi bulabilmek mucizeydi. En azından bir mezarı var. Peki ya babam nerede?”

Süleyman Akgüç: “92 yaşındaki bir adam nasıl öldürülür? Neden öldürülür? Biz bunu anlayamıyoruz.”

Dikran Ego: “Canlı yayında babamın cinayetinin haberini yapmak zorunda kaldım.”

Robert Tutuş: “Ben babamın katillerinin nerede olduğunu, kim olduğunu bilmek istiyorum ama nafile!”

Yusuf Aydın: “Babam 1993 yılında, Midyat’a giderken bulunduğu araçta mayın patlaması sonucu olay yerinde hayatını kaybetti.”

Erol Dora: “Benden önce Cumhuriyet tarihinde Süryani vekil olmamış, ama Osmanlı Mebusan Meclisinde iki vekil varmış.”

Yuhanna Aktaş: “Adına ‘Süryani Mahallesi’ diyoruz ama içinde Süryani yok ki! Darphane gibi çalışıyor ama Süryaniler kazanmıyor.”

David Vergili: “1994’te askeri helikopter indi. Tüm manastırdakilerin gözü önünde Metropolit Samuel Aktaş’ı alıp uzaklara karıştı.”

Yakup Mirza: “Biz ülkemizden kovulduk. Türkiye gibi güzel bir ülke varken biz niye bu çileleri çekiyoruz?”

Marta Sömek: “Ailemde Süryaniceyi bilen tek kişiyim. Böylece ailemizin yarım okuduğu dualar tamamlandı.”

Yakup Ertunga: “Harput’ta da Elazığ’da da pek çok ilahi Türkçe okunurdu. Bu ilahileri, dinlemeye doyamazdınız.”

Rabita Kerimo: “Orası kendi ülken, köklerin orada ama hep böyle bir sindirilmişlik… Burada da yabancısın, göçmensin… “

Süheyla Noyan: “Hâlâ Midyat’ı çok özlüyorum. İnan ki o kuru toprağı çok özlüyorum.”

Katia Arslan: “6-7 Eylül için babaannem ‘Cesetleri aşağıya atıyorlardı, kadınlara tecavüz edip boğuyorlardı… Çok Rum ve Ermeni öldü’ dedi. O an kanım dondu.”

Ayhan Tekin: “Kadir İnanır’ın oynadığı Kapı filmindeki ev var ya, işte o benim kaynanamın evi.”

Ayten Ekinci: “Bugün Mardin’de ‘Süryani’ diye satılan ürünlerin çoğu bizde yok.”

Fikri Turan: “İsmet İnönü dedemin yanına gelmişti, ‘Şemun Hanne’yi göreceğim’ demiş.”

Adnan Çelma: “Hâlâ gözümün önünde bu sahne var. ‘Ah Midyat’ türküsü çalıyor, bir tarafta babam oynuyor, diğer tarafta annem ağlıyor.”

Turgut Alaca: “Yine de şunu anlamakta zorluk çekiyorum. Bir gün sormak isterim: Kardeşim biz size ne yaptık? Ne yaptık da bizi böyle sıkıştırıyorsunuz? Neye istinaden? Suçumuz ne?”

Aydın Aslan: “Müslümanlar iki üç tokat atar, döverlerdi. Böyle olunca Hıristiyanlar kaçıyordu.”

Jan Beṯ-Şawoce: “Babaannemin gece uyumadan önce anlattığı öyküler benim için hafıza eğitimi oldu.”

Robert Halef: “Tam 25 sene sonra… Evimi ilk gördüğümde ağladım. Benim için anlamı çok büyüktü.”

Habib Dilmaç: “Tur Abdin’in yeri farklı. Köyümüzde olanlar İsveç’te yok. Mesela burada çatıda uyuyup yıldızları izleyemezsiniz.”

Yılmaz Bisse: “‘O eve gideceğim. Kokusunu içime çekeyim’ dedim. Sonra içeri girmek istemedim. Ailemizin o güzel evi, o güzel çiçekleri, hiçbir şey kalmamıştı.”’

İskender De Basso: “Uzak Şehir dizisindeki o konak benim babamın, amcalarımın eviydi. Orası bize miras değil emanet.”

Fehmi Bargello: “Midyat çok değişti ama ne yapalım? Bizler geçmişi özleyerek yaşıyoruz.”

Simon Poli: “Her aile, bakın buradaki her ailenin hayatından 5 tane film çıkar. Bir tane değil!”